Zoals jullie misschien weten, woon ik in Berlijn-Charlottenburg. Omdat er in het nabijgelegen Wilmersdorf een aantal kleine maar prachtige meren liggen, ben ik gaan uitzoeken hoe je daar een visvergunning kunt krijgen.
Waar ligt de Wilmersdorfer Seenkette?
De Wilmersdorfer Seenkette ligt aan de rand van het Grunewald, grotendeels in bebouwd gebied. Het gebied bestaat uit de natuurlijke meren Halensee en Hundekehlesee en de kunstmatige meren Dianasee, Hubertussee, Herthasee en Koenigssee, die zijn ontstaan uit afgegraven veen. Die 6 kunstmatige meren zijn met elkaar verbonden, hebben allemaal een diepte van ongeveer 3 meter en kennen overwegend troebel water.
De Hundekehlesee is tot 7 meter diep en het water is vrij helder — je kunt tot zo'n 3 meter diep zien. De Halensee is eerder troebel en bereikt een maximale waterdiepte van 10 meter.
Dagvergunning of lidmaatschap van een visclub?
Voor € 75 krijg je er een jaarkaart, maar daarmee heb je alleen toestemming om vanaf de oever te vissen. Omdat de meren voor een groot deel worden omgeven door privégrond, zijn er maar weinig geschikte oeverstekken. Voor € 180 per jaar kun je lid worden van de Angelverein Wilmersdorf en gebruikmaken van de boten van de vereniging — op elk meer ligt minimaal één boot klaar. Zoals ik al vaker heb gezegd, vis ik sowieso veel liever vanaf een boot, dus werd ik netjes op het einde van het gesloten seizoen, eind april, lid.
Theorie en werkelijkheid
In eerste instantie zocht ik gewoon een viswater dichtbij huis, zodat ik naast mijn drukke baan ook doordeweeks de kans zou hebben om mijn favoriete bezigheid te beoefenen. Met de hengels in de auto kon ik 's ochtends naar kantoor en na werktijd rechtstreeks naar het water rijden om even te ontspannen bij vogelgeluiden en een mooie zonsondergang — dat was het plan. Maar zo rustig als gedacht werd het niet. Het werd veel beter! Deze zes meren zijn echte pareltjes gebleken!
Snoek, baars & snoekbaars
Ik testte elk meer stap voor stap uit en de tussenstand is naar mijn mening ronduit indrukwekkend: in zes uitstapjes van telkens 3 à 4 uur ving ik 32 snoeken en 5 baarzen, waarvan 2 snoeken groter dan 80 cm en drie groter dan 70 cm. De grootste baars mat 41 cm. Volgens leden van de vereniging zitten er ook veel snoekbaarzen in de meren — ik denk zelf ook dat ik al meerdere keren beet had van snoekbaars, maar gevangen heb ik er hier nog geen. Na het gesloten seizoen ga ik er gericht op vissen en zal ik er uiteraard over berichten.
Misschien moet ik dan ook mijn naam aanpassen, want met snoek en baars loopt het als een trein. Al gaat mijn interesse in de eerste plaats uit naar roofvis, ik moet toch vermelden dat deze meren ook voor witvisaars meer dan genoeg te bieden hebben — er zitten bijvoorbeeld volop karpers en zeelten.
Welk kunstaas werkt?
Welk meer het beste is voor roofvissen kan ik na zo'n korte tijd nog niet zeggen — op alle zes heb ik goed gevangen. Omgevallen bomen, waterlelies en riet zorgen overal voor uitstekende stekken voor roofvis. Wat ik wel kan vertellen, is welk kunstaas het meest succesvol was. In de heldere Hundekehlesee werkten natuurlijke kleuren het best — Wasabi en Whisky van Lieblingsköder. In de troebele meren had ik de meeste vangsten met Pinky van Lieblingsköder en Fox Rage 'Snax' in de kleur Firetiger.
Conclusie over de Wilmersdorfer Seenkette
Lid worden van de vereniging was een geweldige beslissing! Ik ga nog steeds graag naar de Havel of maak een dagtrip naar de Müritz of de Oostzee, maar de Wilmersdorfer Seenkette is voor mij het laatste puzzelstukje in mijn dagelijks leven. Het vooruitzicht op een paar snoeken in de schemering maakt de werkdag een stuk aangenamer!
Het is werkelijk bijzonder dat je midden in Berlijn zo'n oase van rust en natuur kunt vinden. Ik had het geluk lid te worden net voordat de jongen van de eenden, zwanen, futen en meerkoeten waren uitgekomen. Nu kan ik ze zien opgroeien — ze zien er allemaal gezond en vrolijk uit. Tot slot wil ik nog kwijt dat alle clubleden die ik tot nu toe heb ontmoet, erg vriendelijk en behulpzaam zijn geweest. Waar je ook vist: geniet ervan, en tot de volgende keer wens ik jullie allemaal kletterende molens.































