Vissen op de Filippijnen

De Filippijnen staan bekend om hun prachtige eilanden met witte stranden. Maar hoe goed kun je er eigenlijk vissen? In dit blogartikel wil ik je de Filippijnen laten zien – en dan vooral het vissen op zoet- en zoutwater in mijn geboorteland.

Kun je goed vissen op de Filippijnen?

De eilandenarchipel bestaat uit 7107 eilanden. Voor ons als vissers klinkt dat in eerste instantie natuurlijk veelbelovend: waar eilanden zijn, is water, en waar water is, is in theorie ook vis – zo gaat de redenering. In dit ervaringsverhaal wil ik je vertellen waar je op moet letten als je op de Filippijnen wilt vissen.

Zelf was ik de afgelopen keren op de Filippijnen vooral om te zonnen en te ontspannen. Ik had altijd een kleine, eenvoudige reishengel in mijn koffer, maar die kwam zelden uit de tas – meestal omdat ik ook niet wist waar en hoe. Tijdens mijn laatste verblijf zou dat anders worden. Die keer was ik voor een stage van 2 maanden en had ik wat meer tijd én wat meer tackle om mijn geboorteland als visser te verkennen. Via vissersforums en Facebookgroepen had ik me van tevoren ingelezen en zo een aantal nuttige tips opgepikt.

Tip: Facebookgroepen zoals Philippine Angler's Club en Snakehead Sport Fishing Philippines waren enorm behulpzaam – de leden stonden open en reageerden graag. Als moedertaalspreker had ik communicatief een voordeel, maar het is goed om te weten dat Engels op de Filippijnen een erkende officiële taal is. Dat maakt contact met de locals voor toeristen met basiskennis van het Engels een stuk makkelijker.

Heb je een visvergunning nodig op de Filippijnen?

Kort gezegd: je hebt geen vispas nodig zoals wij die in Duitsland kennen – niet voor zoetwater en niet voor zoutwater. Dat betekent echter niet dat er helemaal geen regels zijn. Er zijn uitzonderingen en genoeg wateren waar vissen generaal verboden is. Het is daarom slim om dit van tevoren op te zoeken via internet, bij de lokale autoriteiten of bij de bewoners ter plaatse. Kleine en grote kunstmatige vijvers die bevissbaar zijn, horen doorgaans toe aan een visser of een dorpsgemeenschap. Daar kun je voor een kleine vergoeding een dagkaart kopen en je geluk beproeven. Zorg wel dat je van tevoren weet of er ook roofvissen aanwezig zijn.

Vissen in zoetwater: snakeheadfishing

Zoetwatervissen op de Filippijnen is helaas niet eenvoudig – de mogelijkheden zijn behoorlijk beperkt. Het vinden van geschikt viswater is in het begin de grootste uitdaging. Veel wateren kampen door sterke milieuvervuiling en/of niet-duurzame visserij met slechte visbestanden. Wie zich goed informeert en bereid is langere afstanden te rijden, vindt echter ook wateren met een goede visstand – en maakt daar kans op een bijzondere vis.

Ik had geen auto op de Filippijnen, waardoor de interessante stuwmeren buiten bereik bleven. Ik moest me beperken tot wateren in de buurt van mijn woonplaats Manilla. Ik heb een aantal natuurlijke wateren geprobeerd, maar echt succes had ik daar niet. Of dat aan de verkeerde techniek lag, aan het ontbreken van vis, of aan het verkeerde tijdstip – ik kan het moeilijk beoordelen, want door mijn beperkte tijd heb ik het niet vaak genoeg kunnen proberen.

Mijn enige persoonlijke hoofddoel op de Filippijnen was het vangen van mijn eerste 'snakehead'. Omdat dit zoetwaterroofvissen zijn, wist ik dat mijn ervaring met roofvissen in Duitsland me een voordeel zou geven. Voor extra tips bezocht ik in Manilla de tacklewinkel Hook Pro. De eigenaar bood aan me mee te nemen op een visuitstap – dat aanbod sloeg ik uiteraard niet af. Een paar dagen later gingen we samen naar de 'Lakeshore' in Mexico (Pampanga). Dit was een kunstmatig aangelegd reservoir dat onder andere reusachtige snakeheads herbergde: de zogenaamde 'Giant Snakeheads (Toman)'. De dagkaart kostte 200 peso, omgerekend ongeveer € 4.

Afbeelding 1: Voorbereiding is het halve werk – inkopen doen in de lokale tacklewinkel

Welke uitrusting voor het snakehead vissen?

Op dat moment was ik uitgerust met de vierdelige reishengel 'Road-Runner' van Savage Gear. Voor reizen is die hengel werkelijk ideaal. Door zijn kleine transportmaat paste hij moeiteloos in mijn koffer en kon ik hem overal mee naartoe nemen.

Daaraan koppelde ik een Spro Red Arc, opgelijnd met een gevlochten lijn van 0,14 mm. Omdat snakeheads ook tanden hebben, viste ik met een dun titanium onderlijn of een fluorocarbon onderlijn. Een dikte van minimaal 0,35 mm is aan te raden voor een FC-onderlijn, om het risico op verlies van de vis te vermijden. De zichtbaarheid van het onderlijn was minder belangrijk, omdat snakeheads doorgaans in zeer troebel water leven. Snakeheads jagen meestal aan of net onder het wateroppervlak, waardoor topwaterkunstaas en ondiep lopende pluggen de eerste keuze waren. Typisch snoekheadterrein zijn kruidbedden vlak bij de oever. Daarom waren kikkers, weedless gevist kunstaas en spinnerbaits ook mijn favoriete lokaas.

Waar vind je de snakeheads?

De zoektocht naar deze slangvormige rovers bleek buitengewoon zwaar. Het te bevissen water was relatief groot en de hitte overdag was zo verpletterd dat je regelmatig verplicht was pauze te houden voor drinken en schaduw – een faceshield tegen zonnebrand in het gezicht en de nek was eigenlijk al een vereiste. Omdat we 's ochtends geen snakehead hadden kunnen vangen, rekenden we op de avond. Na lange, zware visuren wist mijn vriend uiteindelijk toch een kleine Giant Snakehead te landen, met een razendsnel binnengedraaide, ondiep lopende, lichte plug. We waren als kleine kinderen zo blij!

Gemotiveerd probeerde ik het ook in het open water, maar daar bleef het stil. Uiteindelijk werd mijn geduld beloond: ik ving mijn eerste snakehead met een getwitch hardbait! Die beet niet in het open water maar dicht bij de oever – flexibiliteit loonde opnieuw. Wat een moment. Ik ving weliswaar 'slechts' een gewone snakehead, maar ze vertelden me dat mijn exemplaar al fors was: de scale wees trots 22 inch aan!

We gingen die avond met een brede glimlach naar huis. Ik was meer dan tevreden – mijn eerste missie op de Filippijnen was geslaagd.

Mission completed – mijn eerste snakehead!

Samenvatting voor het snakehead vissen

Tackle voor snakehead fishing op de Filippijnen:

1. Hengel: Savage Gear Roadrunner:
   • Werpgewicht: 20-70 g
   • Lengte: 2,13 m
2. Molen: Spro Red Arc 10100
3. Lijn:
   • Hoofdlijn: Stroft GTP Typ S
   • Onderlijn: Predax titanium onderlijn 0,3 mm; Predax Fluorocarbon 0,4 mm

Kunstaas:

1. Kikkers
2. Popper
3. Spinnerbait
4. Shads (Keitech Easy Shiner, Fox Rage Firetail, Westin Shad Teez,...)
5. Pluggen (Westin Fatbite 5,5, Lucky Craft Pointer, Illex Squirrel, Megabass Vision Oneten,...)

Vissen in zoutwater: jigging en trollen

Zoutwatervissen is op de Filippijnen de bekendste manier van vissen. Veel locals varen dagelijks met hun boten het open water op en proberen met een net of een handlijn vis te vangen – vaak als levensonderhoud. Tegelijkertijd is het zoutwatervissen er inmiddels ook een kostbaar hobby geworden, dat zich doorgaans alleen mensen met een bovengemiddeld inkomen kunnen veroorloven.

Het spinvissen in het zoutwater op de Filippijnen kent uiteenlopende vormen. Er is het lichte jiggen met kleine zee-lepels vanaf de oever, het zware jiggen met meer dan 60 g vanaf een kajak of boot op bijvoorbeeld amberjacks of GT's, en natuurlijk het big game vissen op grote marlins of tonijnen met grote gemotoriseerde boten. Als je de vis liever niet zelf wilt zoeken, kun je ook een georganiseerde tour boeken – deze worden meestal aangeboden door Amerikaanse gidsen.

Mijn zoutwatermoment

Voor het zoutwatervissen was ik eigenlijk niet goed voorbereid – niet voor actief spinvissen en niet voor het trollen op grote roofvissen. Enerzijds wilde ik mijn bagage niet volladen met vishengels, anderzijds vis ik ook in Duitsland te weinig in zoutwater en heb ik daarvoor simpelweg niet de juiste uitrusting.

Zo zijn hengels met meer dan 100 g werpgewicht voor ons zoetwatervissers al behoorlijk extreem, terwijl dat in het zoutwater heel normaal is. Toch wilde ik de ervaring niet missen en informeerde ik me ook hierover. Van tevoren had ik gehoord dat het 'trollingseizoen' pas echt op gang komt vanaf oktober. Omdat het augustus was, verwachtte ik niet al te veel van het sleepvissen. Een kleine zoutwaterroofvis aan de lijn krijgen zou me al meer dan tevreden hebben gesteld.

Stek: zee bij Bataan

Voor het zeevisavontuur werd ik opnieuw uitgenodigd door mijn vriend, ditmaal naar zijn thuisdorp in de provincie Mariveles in 'Bataan' – een gebied dat hij op zijn duimpje kende. Het plan: 's ochtends licht jiggen vanaf de oever, 's middags pauze vanwege de hitte, en tegen de avond met een gemotoriseerde uitriggerboot – in het Filippijns een 'Banka' – trollen op grote roofvissen zoals tonijnen, amberjacks of barracuda's. Voor het lichte jiggen vanaf de oever kon ik gelukkig dezelfde uitrusting gebruiken als bij het zoetwatervissen. Kleine, lichte zee-lepels van 10-20 g waren daarvoor optimaal. Bij meer wind had je eventueel moeten overschakelen op zwaardere lepels. 's Ochtends hielden we het bij een paar haakjes en één kleine baarsachtige vis.

Light jigging vanaf de oever in Bataan

Middaglijks trollen

Na de lunch bereidden we ons voor op het lichte sleepvissen. Gelukkig had hij twee al voorgeriggede trollinghengels bij zich. De dikte van de gevlochten hoofdlijn was minimaal 0,20 mm en het hardmono onderlijn had zeker een diameter van minimaal 1,00 mm. Bij het trollen moet je de onderlijnen beslist niet te dun kiezen: het kunstaas kan langs kanten en stenen schuren, dus een hoge slijtvastheid is noodzakelijk. Bovendien kunnen de scherpe tanden van zoutwaterroofvissen dunne onderlijnen moeiteloos doorsnijden. Als kunstaas worden dieplopende pluggen gebruikt – voornamelijk grote Rapala-pluggen van minimaal 12 cm.

Ontspannen trollen in het avondgloren op een 'Banka'

Met z'n drieën droegen we de gemotoriseerde boot het water in. Omdat de schipper ook een local was, wist hij precies waar de grote vissen op dat moment te verwachten waren. We trollden eerst parallel aan de oever en voeren vervolgens langs reusachtige containerschepen. Regelmatig doorbraken scholen witvis het wateroppervlak, op de vlucht voor grote roofvissen. Ik werd van minuut tot minuut zenuwachtiger, maar bij onze hengels bleef het stil. Na ongeveer 1 uur kregen we eindelijk de langverwachte beet – maar na een gevecht van zo'n 5 minuten sloeg de vis bij mijn vriend uit.

We voeren verder en op een gegeven moment had ik de behoefte om de andere hengel over te nemen. De trillingen van de gesleepte plug voelde ik tot in mijn pols – een goed teken. De hoop liet ik niet varen. En inderdaad: in het avondgloren sloeg de vis in en rukte de hengel bijna uit mijn handen. Daarna ging alles razend snel. Al bij de aanslag wist ik dat dit een goede vis moest zijn – en ik had gelijk. Na een uitputtend gevecht lag de vis eindelijk in de boot: een barracuda van maar liefst 1,24 m. Ik kon het nauwelijks geloven. Uit pure vreugde schreeuwde ik het uit – en daarna was ik gewoon leeg.

Een barracuda van 1,24 m, gesleept in het avondgloren

Samenvatting zoutwatervissen op de Filippijnen

Wat een onvergetelijke dag – mijn eerste echte zoutwaterroofvis op de Filippijnen, en dan meteen zo'n kanon. Beter kon het niet. De vis werd meegenomen en ter ere van de dag klaargemaakt voor de dorpsgemeenschap. Mijn verwachtingen werden ruimschoots overtroffen.

Uitrusting:

1. Hengel: Lengte: 2,10 m
2. Molen: Maat: 4000
3. Lijn: Gevlochten lijn minimaal 0,2 mm
4. Onderlijn: Hardmono minimaal 1,0 mm
5. Kunstaas: Rapala X-Rap Magnum

Voor een bepaalde vergoeding nemen lokale vissers je graag mee op een uitstap. Gemiddeld betaal je, afhankelijk van de onderhandeling, ongeveer € 10-30 – afhankelijk van of de boot gemotoriseerd is en hoe lang je op het water wilt zijn.

Conclusie

Op de Filippijnen is het zeker mogelijk om een bijzondere vis te vangen. Maar zoals altijd bij het vissen: het is niet makkelijk! Met veel inzet, geduld en de hulp van locals moet je de vissen echt verdienen. Voorbereiding is het halve werk – pas je tackle daarom zo goed mogelijk aan op de vissoort en je doelvis. Sta open voor tips, tricks en actuele waterinformatie van de locals. Hun gebiedskennis is van onschatbare waarde.

Ik vind het persoonlijk elke keer weer bijzonder om nieuw viswater te verkennen en op vissen te gaan die je nog nooit gevangen hebt. Het verruimt je horizon en je leert telkens nieuwe vaardigheden. Ik kijk er nu al naar uit om de opgedane kennis de volgende keer toe te passen.

Mijn doelvissen voor de volgende reizen zijn de Giant Trevally – ook wel bekend als GT – en de Giant Snakehead (Toman). Ik hoop dat ik je met dit ervaringsverhaal en de tips wat ideeën en inspiratie heb kunnen geven voor je volgende vistrip naar Azië, of misschien zelfs naar de Filippijnen. Spreek de lokale vissers gerust aan – ze vinden het geweldig om vissers uit andere landen te ontmoeten en delen hun insiderkennis graag. Uiteindelijk hebben we als vissers allemaal hetzelfde doel: vissen vangen en een goede tijd hebben aan het water!

Tight Lines, Bon Jayden Fischkopf